Back To Top

foto1foto2foto3foto4foto5
Time school Time schoolTime schoolTime schoolTime schoolTime school

Zegar

Licznik

2059426
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
1070
1229
9010
2037617
26256
55399
2059426

Your IP: 3.236.51.151
Server Time: 2021-10-16 17:45:14
>


Zwyczaje Szkolne



  • Każdy dzień nauki w szkole, rozpoczynano śpiewem całej szkoły „Kiedy ranne wstają zorze" i modlitwą „Przyjdź Duchu Święty".
  • W niedzielę i święta uczniowie ze sztandarem, który ufundował w 1928 r. Franciszek Wenda z Helenowa, pod opieką nauczycieli, szli ze szkoły parami na Mszę Świętą do kościoła, na godz. 9:00. Chór śpiewał na tej Mszy Świętej po polsku na Credo i Gloria
  • W szkole były organizowane przedstawienia i uroczystości, w których nauczyciele POW-iacy występowali w mundurach.
  • Przygotowywano jasełka, do śpiewanych kolęd przygrywał Henryk Ostrowski - organista,
  • Organizowano Noc Świętojańską.
  • W dniu śmierci naczelnika Marszałka Józefa Piłsudskiego, był płacz, a uczniowie przez cały czas pełnili warty przy Kopcu Kościuszki, zmieniając się co pięć minut.
  • W czasie różnych świąt i uroczystości państwowych przy Kopcu Kościuszki były zaciągane warty. Szczególnie uroczyście obchodzono dzień 12 maja - rocznica śmierci Józefa Piłsudskiego.
  • Organizowano spotkania np.: z uczestnikami powstania styczniowego, którzy swój ą opowieścią przybliżali uczniom wydarzenia z 1863 r.
  • W każdej klasie wisiał Krzyż, godło Polski i portret prezydenta (Mościckiego).
  • Nauczyciele organizowali wycieczki najczęściej w pobliskie okolice: na Góry Helenowskie, na Bramurę, do Krasnego, na Rudę. (Ale mamy jedno ze zdjęć z wycieczki dalszej.)
  • Zapoznawano również uczniów z urządzeniami nowoczesnymi np.: telefonem, jego działanie sprawdzali w ten sposób: jedna grupa uczniów szła do pobliskiego Krasińca i łączyli się telefonicznie z tymi, którzy pozostali w Bogatem.
  • Odbywały się wywiadówki i zebrania rodziców .
  • Organizowane były zawody sportowe w szkole, uczniowie wyjeżdżali wozami konnymi np.: na grę w siatkówkę, skoki, biegi do Przasnysza - Romualda Jaworska zajęła I miejsce w biegach i otrzymała dyplom (za pierwsze miejsce były dyplomy).
  • W ramach opieki nad uczniem, w szkole było organizowane dożywianie w czasie zimy. Uczniowie sami przygotowywali posiłek - był to chleb ze smalcem i kawa zbożowa.
  • Nauczyciele, którzy podjęli pracę w szkole w Bogatem, mieszkali u miejscowej ludności w Bogatem, Wielodrożu i Dobrzankowie: u Śebrowskich, Śladowskich, Mosakowskich, Jankowskich, Stefaniaków, Gachów, Gołasiów i innych. Kierownik mieszkał w szkole. Nauczyciele przedwojenni dobrze zarabiali, około 180 zł; kierownik 230 zł, służąca 8-12 zł. W Bogatem była też zorganizowana ochronka w domu, który przekazała parafii Bogate pani Bronisława Jankowska. Znajdowała się naprzeciw zabudowy kościelnej.




Budowa nowej szkoły



Ciągle rosła liczba uczniów, a od 1928 r. zmienił się też status szkoły na 5- klasową, co wymagało stworzenia lepszych warunków nauczania. W latach 1932/33, zaczęto wcielać w życie reformę braci Jędrzejewiczów - Janusza i Wacława, uchwaloną 11 marca 1932 r. Wprowadzona reforma dzieliła szkolnictwo powszechne na trzy stopnie organizacyjne. Był to duży postęp w szkolnictwie.

I stopień, to szkoły czteroklasowe - tych było najwięcej. Nauka w nich trwała 7 lat (dwa lata w klasie III, najpierw w kl. III a, potem III b), do klasy IV uczeń chodził 3 lata. Były to szkoły z l - 2 nauczycielami. Uczniowie nie mieli prawa uczenia się w szkołach średnich.

II stopień, to szkoły, które realizowały program 6 klas, z 3 - 4 nauczycielami.

III stopień, to szkoły 7 klasowe pełne, z 5 i więcej nauczycielami. Organizowano je w miastach i dużych wsiach. Takich szkół w powiecie przasnyskim było 11.

W roku szkolnym 1935/1936, Publiczna Szkoła Powszechna w Bogatem uzyskała status szkoły pełnej siedmioklasowej. Uczyło w niej, prawdopodobnie sześciu nauczycieli. Kierownikiem szkoły od 1931 r., był Jan Bukowski z Glinojecka. W ostatnim roku przed wojną, w szkole uczyło 9 nauczycieli. Do szkoły uczęszczały dzieci z wielu miejscowości, często odległych: Bogatego, Dobrzankowa, Wielodroża, Fijałkowa, Helenowa, Józefowa, Emowa, Gadomca, Węgrzynowa, Krasińca, Bartnik, Krasnego, Mosak, Gostkowa, Annopola, Lisiogóry, Karwacza, Leszna, Wężewa z sierocińca Księżnej Czartoryskiej. Kierownik Jan Bukowski starał się, aby nadać szkole Status Szkoły Okręgowej.

Publiczna Szkoła Powszechna w Bogatem dostała w roku szkolnym 1935/1936 status szkoły pełnej, ponieważ były tu właściwe warunki lokalowe — nowy piętrowy budynek murowany, z ośmioma salami lekcyjnymi.

W 1933 r. powstało Towarzystwo Budowy Publicznych Szkół Powszechnych, obejmując swą działalnością cały teren Rzeczypospolitej. Zostały stworzone warunki, by poprawić byt wielu szkół, w tym również naszej szkoły, rozrzuconej po domach prywatnych. Szybko zawiązał się Komitet Organizacyjny Budowy Szkoły, którego głównymi inicjatorami byli Marian Jaworski i Jan Bukowski. W skład komitetu weszli: Marian Jaworski, Jan Bukowski, Marian Milewski, Józef Biliński - poseł na Sejm, Prezes Dozoru Szkolnego, który rozpatrywał i nakładał kary za niespełnianie obowiązku szkolnego, Ignacy Chełchowski, Aleksander Bulicki - Wójt z Gminy Karwacz, Józef śebrowski - Sekretarz Gminy Karwacz. Powstało pytanie - Gdzie budować szkolę?

Działka szkolna wyznaczona była pomiędzy Bogatem a Krasińcem, w miejscu, gdzie obecnie kończy się działka rolna Stefana Burskiego. Na takie usytuowanie szkoły nie wyrażała zgody wieś Dobrzankowo. Trzeba było dokonać zamiany działek. W ramach wymiany z Marianem Jaworskim, wyznaczono działkę pod budowę szkoły, na ziemi Mariana Milewskiego. Był plac. Zapadła decyzja. Trzeba wykonać plan budowy.

Przedstawiciele Komitetu Budowy Szkoły nie tracili ani chwili. Udali się do architekta do Ciechanowa, ale ten zażądał ogromnej sumy za wykonanie takiego planu, 600 zł. Pan Marian Jaworski, z delegacją mieszkańców z Bogatego, pojechał do Warszawy do Towarzystwa Popierania Budowy Szkół, tam plan i kosztorys wykonano za 25 zł. 20 sierpnia 1934 roku zakopano kamień węgielny. Rozpoczęta budowa to wielki zryw społeczeństwa. Sprowadzono 200 tysięcy sztuk cegły, 300 metrów wapna - wszystko to rolnicy zwieźli bezpłatnie w ciągu jednego tygodnia. Cement i drut były składowane po sąsiedzku, u państwa Sekunów. Kamień na fundamenty, społeczeństwo dostarczyło bezpłatnie. Rolnicy przywieźli żwir i glinę. Gdy wyznaczono plac pod budowę, trzeba było usunąć ziemię gruntową i nawieźć gliny, stropy też były gliniane - to zabezpieczało przed grzybem. Całą tę pracę mieszkańcy wykonali ręcznie. W społeczeństwie była wielka ofiarność. Murarzom płacono od wymurowania 1000 sztuk cegieł i od wykonania bieżącego metra fundamentu. Na murze stało dziennie od 8-12 murarzy i 40 robotników. Komitet miał w trakcie budowy duże kłopoty finansowe. Pan Jaworski podjął decyzję zaciągnięcia pożyczki od śyda - 2000zł. Dokupiono 6 tysięcy sztuk .cegły i cementu. Dług (prawdopodobnie niecały) oddany został po wojnie.

Koszt budowy szkoły wraz z malowaniem wynosił 42 tysiące zł. Połowa kosztów to wkład społeczeństwa. Resztę finansowała Gmina Karwacz - 5 tysięcy zł., część dał Wojewoda Warszawski, dzięki staraniom posła Józefa Bilińskiego, a pozostałą kwotę dołożyło Kuratorium lub Towarzystwo Budowy Publicznych Szkół w Warszawie. Budowa szkoły była nadzorowana, wszystko musiało być wykonane solidnie. Stolarz z Bartnik wykonywał część otworów po raz drugi, ponieważ w okna dał drzewo z sękami. Kontrola była dokładna.

Na 1 września 1935 r. szkoła została przygotowana do oddania. To ogromna radość dla społeczeństwa, l WRZEŚNIA 1935 ROKU N I E D Z I E L A , padał deszcz. To była wielka uroczystość, na którą przy były władze gminy, starosta przasnyski -Koziorowski, pułkownik Zygmunt Młot Przepałkowski, Wojewoda Warszawski pan Klukowski, który dokonał przecięcia wstęgi. Asystowali przy tym najmłodsi uczniowie z klasy pierwszej, między innymi Irena Sekunówna (Walerysiakowa). Nową szkołę poświęcił ksiądz proboszcz Parafii Bogate - Walenty Mroczkowski. Uczniowie przygotowali część artystyczną. Orkiestra z Jaciążka, od księży Salezjanów, uświetniła swą grą to doniosłe środowiskowe święto.

Na pamiątkę otwarcia nowego budynku szkolnego, każde dziecko i każdy nauczyciel posadził drzewko i dbał o nie. W 50 rocznicę swojej pracy pedagogicznej w odwiedziny do szkoły w Bogatem przyjechał pan Czesław Miłobędzki, podziwiając zieleń wokół budynku wzruszył się i powiedział: ,, Wtedy przed laty w otoczeniu szkoły było pusto". Radość społeczeństwa była okazywana w różny sposób. Działacze szkolni chcieli podziękować za to, że ich przedsięwzięcie udało się i budynek zdobi okolicę. Na jednym z walnych zebrań, w obecności Piłsudczyka Stefana Ziemskiego - dyrektora cukrowni w Krasińcu, podjęto jednogłośnie decyzję, żeby w dniu oddania, nadać szkole imię Marszałka Józefa Piłsudskiego. Na frontonie szkoły od strony szosy, został wykonany duży, ciemny napis, pomiędzy piętrami, w środkowej jego części

PUBLICZNA POWSZECHNA SZKOŁA W BOGATEM MARSZAŁKA JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO

Wewnątrz budynku na górze, ostatnia sala (obecnie nr 8, uczyła się tam najstarsza kl. VII) była poświęcona pamięci Marszałka. W ścianie była nisza, w której ustawiono popiersie Józefa Piłsudskiego. W dniu otwarcia szkoły, obok wisiał krzyż i orzeł, a na ścianie był napis:

DOBRO OJCZYZNY NAJŚWIĘTSZYM PRAWEM POLAKA

Wszystkie te znaki zostały po wojnie zlikwidowane. Napis na zewnątrz zatynkowano a popiersie w niewyjaśnionych okolicznościach zostało rozbite. Są też świadectwa szkolne uczniów z wpisanym imieniem szkoły.



Copyright © 2021 High School Rights Reserved.